fbpx
Selecteer een pagina

21.06.2016 | Online School

My Personal Journey: Caroline van der Weerd

[vc_row][vc_column][dt_fancy_title title=”My Personal Journey: Caroline van der Weerd” title_size=”big” title_color=”custom” separator_color=”custom” custom_title_color=”#000000″ custom_separator_color=”#000000″][vc_empty_space height=”40px”][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/3″][vc_single_image image=”1044″ img_size=”full”][vc_empty_space height=”40px”][/vc_column][vc_column width=”2/3″][vc_column_text]

Deze week vertelt Caroline haar persoonlijke reis en wat aanwezig zijn bij de Bewustzijn School voor haar betekent.

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”40px”][vc_column_text]Geluk… wat is dat nou eigenlijk?!

Daar zit ik dan…. op een dinsdagavond om 19:53 uur achter mijn laptop aan de keukentafel in m’n huisje in Amsterdam. Buiten hoor ik de vogeltjes fluiten. Binnen hoor ik alleen het zachte zoemende geluid van de ijskast en het getik van mijn vingers op het toetsenbord. Twijfel of ik een muziekje op zal zetten. Het is zo stil hier. Ik ‘hoor’ alleen m’n eigen gedachte in m’n hoofd: ‘Wie ben ik om een stukje te schrijven over geluk?’

Waarnemer van je gedachten

Ach, dan maar een reflectie van dit moment. Want dat hoort er nu kennelijk bij als ‘Bewust Mens’: in het moment leven. ‘Laat je niet meevoeren door de stroom van je gedachten’. ‘Je hebt gedachten, maar je bent ze niet’. ‘Focus op je ademhaling, deze brengt je weer terug naar het hier en nu’.

Geluk zit in jezelf. Leef vrij van je ego.

Zucht…dit zijn wel de one-liners die ik heb meegekregen de afgelopen maanden… en ze zijn nog waar ook. Dat is misschien toch wel mijn grootste les van de afgelopen tijd: ik ben de regisseur van m’n eigen leven en mijn geluk hangt niet af van de ander. Als ik me ongelukkig voel dan zit m’n ego gewoon even lekker in de weg. Alles is er al en zit in mezelf, maar ik ben het soms simpelweg eventjes vergeten.

Leeg van binnen

En ik was het compleet vergeten. Ik had geen idee meer wie ik was, waar ik voor stond of wat ik wilde. Het enige wat ik wilde was op een koude ochtend in oktober 2014 voor tram 10 springen… een einde maken aan dit alles. En dat terwijl ik net m’n eigen appartement had gekocht, een goed betaalde baan had en een lieve vriend waar ik net mee samen woonde. Dit was het begin van mijn burn-out. Het besef dat ‘alles’ hebben eigenlijk helemaal niets is als je zelf leeg bent van binnen. Ik was letterlijk opgebrand.

De maanden die volgde waren zwaar. Hele dagen alleen maar Netflixen en het te vermoeiend vinden om naar de wc te lopen. Huilbuien, woede aanvallen, staren in het niets. Ik was totaal de ‘oude Caroline’ niet meer. Maar wie was dat eigenlijk? Was ze wel echt? Misschien is dit wel wie ze werkelijk is? ‘Wat moeten andere mensen nu wel niet van me denken?’.

Spiegel

Vooral die laatste vraag was er eentje waar ik me voortdurend mee bezig hield. Ik ben heel goed in het verzorgen van en rekening houden met de ander. Ook al gaat dit ten kosten van mezelf. Want sommige dingen doe je nou eenmaal omdat je de ander niet teleur wilt stellen. Zo heb ik al m’n hele leven gedaan want ik niet leuk vind. School vond ik verschrikkelijk, studeren duurde me veel te lang en werken vond ik stom. Maar ja, school moet van je ouders, van je omgeving moet je naar de uni gaat als je VWO hebt afgerond en van de maatschappij moet je werken bij een groot bedrijf. Helaas heb ik veel doorzettingsvermogen en daarom is me dit ook allemaal gelukt.

Alleen lukte het me niet om in te zien dat ik hier niet gelukkig van werd. Want naar mezelf kijken en luisteren doe ik niet. Ja, behalve in de spiegel kijken om te zien dat ik mezelf niet dun genoeg vind. En luisteren naar de vele stemmen in m’n hoofd dat ik nooit mooi genoeg zou zijn. Ach, welke vrouw heeft daar geen last van?

Na deze heftige periode heb ik besloten om in september 2015 het roer radicaal om te gooien. Baan opgezegd en vent de deur uit. Maar makkelijk was het zeker niet, er was veel weerstand uit m’n omgeving.

Ik heb echt ingezien en ervaren dat mijn omgeving een hele grote spiegel is van wie ik zelf denk te zijn.

Ik was niet gelukkig met mezelf, en daarom had ik ook een aantal vriendschappen waar ik niet gelukkig van werd. Het mooie aan het leven is dat deze mensen plaats hebben gemaakt voor de fantastische en inspirerende personen die er nu in mijn leven zijn en hebben sommige bestaande vriendschappen de ruimte hebben gekregen voor meer diepgang. Dus, een schone lei, en een nieuw leven.

Mijn geluk

En dit nieuwe leven ben ik begonnen bij De Bewustzijn School. Eind september had ik mijn eerste gesprek met Genna om te starten als host. Heel cliché, maar ik voelde me meteen thuis. In de periode erna ging ik vaak naar De School om lesjes te volgen, maar soms ook gewoon om te ‘zijn’. Nu enkele maanden later voelt het alsof ik mijn leven als een glazen sneeuwbol heel hard door elkaar heb geschut en dat nu de sneeuwvlokjes neerdwarrelen op precies de juiste plek. Hoe mijn leven er precies uit gaat zien weet ik nog niet, maar dat hoeft ook niet. Dat is denk ik wel de belangrijkste les die ik op De Bewustzijn School heb geleerd en ervaren. Het komt wel goed… nee, het IS al goed.

Maar waar word ik dan nu wel gelukkig van? Eigenlijk vind ik dit een hele rare vraag, want het impliceert dat een externe factor ervoor kan zorgen dat ik gelukkig word. Terwijl ik weet dat het antwoord is dat het geluk in mezelf zit. En deze ga ik vinden door stil te zijn, door te mediteren. Begrijpen doe ik het nog niet helemaal, maar het komt vast goed. Grappig eigenlijk, dat mensen uit m’n ‘oude leven’ een heel ander antwoord hebben gegeven toen ik m’n leven omgooide: ‘Je geluk ga je echt niet vinden in een gymzaal door te hummen op een matje’.

Geluk zit dus kennelijk in het zitten achter m’n laptop op een dinsdagavond. Aandachtig luisterend naar het getik van m’n vingers op het toetsenbord en het zoemende geluid van de ijskast. Weer een sirene op de achtergrond. De vogels zijn gestopt met fluiten. ‘Zouden ze liggen te tukken?’ ‘Hoe slapen vogels eigenlijk?’ ‘Zouden ze ook gezellig knus tegen elkaar aan zitten…?’ Daar gaan m’n gedachten weer… terug naar het hier en nu.

Ik in mijn keuken in mijn huisje in Amsterdam om 22:11 uur op een dinsdagavond. Een stukje te schrijven over geluk… Waarom noemen mensen zich nog eigenlijk een ‘Schrijver’, terwijl iedereen achter z’n toetsenbord zit? Ik vind eigenlijk dat ze ‘Typers’ moeten gaan eten.

Ja, dit is ultiem geluk. Met een klein beetje ego, want dat is ook wel lekker![/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_empty_space][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text]Wil jij als lid van de Bewustzijn School ook graag jouw persoonlijke reis delen en wat aanwezig zijn bij de Bewustzijn School voor jou betekent? Mail dan jouw verhaal naar info@debewustzijnschool.nl.

De Bewustzijn School is de plek midden in de pijp in Amsterdam waar je dagelijks kan werken aan je bewustzijn en ontwikkeling door het volgen van Mind, Body & Spirit lessen. Waar je samen bent en kan werken met gelijkgestemden. Waar jij jezelf en je eigen professie kan verdiepen en uitbouwen.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

Keep me inspired

Schrijf je in voor wekelijkse
love letters & inspiratie van ons:

You have Successfully Subscribed!